Ενδοσκόπηση Ληκύθου-Ληκυθίτιδα

Επιπλοκές - Ενδοσκοπική διάγνωση - Αντιμετώπιση

 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΛΗΚΥΘΟΣ
Την τελευταία δεκαετία σημαντικές εξελίξεις στην αντιμετώπιση των ΙΦΝΕ είναι η χρήση ανοσοκατασταλτικών/βιολογικών παραγόντων και της πρωκτοκολεκτομής με σχηματισμό νεοληκύθου (ileal pouch-anal anastomosis after proctocolectomy-IPAA).
Περίπου 30% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα (ΕΚ) χρειάζονται κάποια στιγμή χειρουργική αντιμετώπιση1. Η ανωτέρω επέμβαση αποτελεί σήμερα τη θεραπεία εκλογής σε ΕΚ ανθεκτική στη συντηρητική αγωγή ή σε περίπτωση ανάπτυξης δυσπλασίας/νεοπλασίας καθώς και στο σύνδρομο οικογενούς πολυποδίασης (FAP).

Η Ληκυθίτιδα χαρακτηρίζεται από αυξημένη συχνότητα κενώσεων ενίοτε αιματηρών με συνοδά συμπτώματα την ακράτεια, την τάση προς κένωση, την καταβολή και τον πυρετό.

Σπανιότερα, γίνεται σε περιπτώσεις ν. Crohn (CD) χωρίς περιπρωκτική νόσο ή σε Crohn κολίτιδα, αν και 50% των ασθενών με CD οδηγήθηκαν σε εξαίρεση ή παράκαμψη της ληκύθου. Σε αδιευκρίνιστη κολίτιδα (IC) αν και οι μετεγχειρητικές επιπλοκές είναι μεγαλύτερες σε σχέση με την ΕΚ το συνολικό ποσοστό ανεπάρκειας της ληκύθου είναι το ίδιο. 2 Η IPAA περιλαμβάνει τη δημιουργία ληκύθου από τμήμα τελικού ειλεού, που αναστομώνεται με το πρωκτικό κανάλι διατηρώντας ακέραιους τους σφιγκτήρες και διατηρώντας έτσι τη συνέχεια του πεπτικού σωλήνα.3 Μετεγχειρητικά δεν απαιτείται χορήγηση φαρμάκων και αποφεύγονται έτσι οι παρενέργειές τους, μειώνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης δυσπλασίας/νεοπλασίας και γενικά βελτιώνεται η ποιότητα ζωής των ασθενών. Παρά τα πλεονεκτήματα, η μέθοδος ακολουθείται από αρκετές επιπλοκές, που μπορεί τελικά να οδηγήσουν σε ανεπάρκεια της ληκύθου μέχρι και σε 7% των περιπτώσεων 4 με συχνότερες αιτίες την πυελική σήψη, τη χρονία ληκυθίτιδα και τη CD της ληκύθου.5

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΛΗΚΥΘΟ
Οι συχνότερες επιπλοκές μετά την τοποθέτηση ληκύθου φαίνονται στον πίνακα 1.5 Οι χειρουργικές και μηχανικές επιπλοκές γενικά δε μας αφορούν αν και σημαντικό ρόλο στη διερεύνηση ή/και αντιμετώπισή τους παίζει η ενδοσκόπηση.
 
Γενικά, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο χειρισμός των επιπλοκών ιδιαίτερα δύσκολος και απαιτεί τη στενή συνεργασία χειρουργού–γαστρεντερολόγου-ακτινολόγου-παθολογοανατόμου. Γενικά, εάν κάποια επιπλοκή συμβεί κοντά στη χειρουργική επέμβαση (6-12 μήνες) συσχετίζεται με την επέμβαση. Σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να σχετίζεται με άλλες καταστάσεις από τη λήκυθο. Επιγραμματικά, θα αναφέρουμε ότι η παρουσία συριγγίου μεταξύ ληκύθου και παρακείμενων οργάνων μπορεί να σημαίνει διαφυγή στην περιοχή της αναστόμωσης, αλλά και ανάπτυξη CD ανάλογα με το χρόνο εμφάνισης και την ανθεκτικότητα ή όχι στην αγωγή. 5 Άλλη επιπλοκή αρκετά συχνή είναι η δημιουργία στενώσεων σε ποσοστό μέχρι και 11%6.Εμφανίζονται με πόνο κατά την αφόδευση, ακράτεια και διάρροια από υπερπλήρωση λόγω στένωσης στην έξοδο και μπορεί να εντοπίζονται στην αναστόμωση, στην έξοδο της ληκύθου, στο μέσο, στο κεντρικό τμήμα ή στην προσιούσα έλικα. Ανευρίσκονται κατά τη δακτυλική εξέταση και με ληκυθογράφημα μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά, ενδοσκοπικά (με διαστολές) 7 και χειρουργικά με διαστολές ή εκτροπή/εκτομή της ληκύθου. 8 Σε ότι αφορά την υπογονιμότητα φαίνεται ότι ασθενείς με ΕΚ που υποβάλλονται σε θεραπεία με IPAA έχουν πιθανότητα να συλλάβουν μετά το χειρουργείο περίπου 20% λιγότερο σε σχέση με ασθενείς που θεραπεύονται συντηρητικά 9 και αποδίδεται σε απόφραξη των φαλλοπιανών πόρων κατά την επέμβαση παρά στην ΕΚ από μόνη της και προτείνεται η χρήση αντι-συμφυτικών υλικών εντός του περιτοναίου.8

ΛΗΚΥΘΙΤΙΔΑ
Είναι η φλεγμονή της ληκύθου και αποτελεί τη συχνότερη από τις επιπλοκές της IPAA. Χαρακτηρίζεται από αυξημένη συχνότητα κενώσεων ενίοτε αιματηρών με συνοδά συμπτώματα την ακράτεια, την τάση προς κένωση, την καταβολή και τον πυρετό. 10 Η συχνότητα ποικίλλει από 23-46% 10-11 έτη μετά το χειρουργείο και συμβαίνει σχεδόν αποκλειστικά σε ΕΚ και πολύ σπάνια σε σύνδρομο οικογενούς πολυποδίασης FAP (3-14%). (10-12) Η συχνότητα της ανθεκτικής ληκυθίτιδας κυμαίνεται μεταξύ 4,5-5,5% που οδηγεί σε εξαίρεση της ληκύθου σε 0,3-1,3% των ασθενών 14 Ο κίνδυνος ληκυθίτιδας αρχίζει αμέσως μετά τη σύγκλειση της ειλεοστομίας, είναι μεγαλύτερος μέσα στο 1ο έτος και αργότερα η συχνότητα συνεχίζει να αυξάνει και δε διαφέρει αν ο τύπος της ληκύθου είναι J, W,S. 13

Σχόλια   

 
#2 Κώστας Αρμένης 2012-08-26 08:16
Αναμένουμε νέα σας αρθρογραφία. Ευχαριστούμε
 
 
#1 Ανδρέας Παππάς 2012-08-26 08:15
Εξαιρετικό άρθρο
 

Προσθήκη σχολίου



Κωδικός ασφαλείας
Ανανέωση

This website created by TC.AP